NERO’DAN VESPASİANUS’A KUDÜS’TE YAHUDİ İSYANI (M.S. 66-73),
JEWISH REBELLION FROM NERO TO VESPASIANUS IN JERUSAL (66-73 A.D.)

Author:

Number of pages : 21-42

Abstract

M.Ö. 63 yılında, Pompeius idaresindeki Roma ordusunun Kudüs’ü ele geçirmesiyle başlayan Roma ile Yahudi toplumu arasındaki münasebet, bölgede takip edilen doğru politikalarla neticesinde olumlu seyretmiştir. Fakat Roma’nın koruyucu siyasetine rağmen Roma valilerinin toplumsal bir harekete sebep olacak olan zaman zaman yanlış yönetimi, bizi M.S. 66’da başlayan isyana götürecektir. Bölgedeki yöneticilerin keyfi uygulamalarında, bu sıralar imparatorlukta yaşanan iç savaşın etkisi büyüktür. İsyanın tek sebebi olarak Roma yönetimini göstermek taraf olmakla birlikte işin kolayına kaçmak olacağı gibi, resmin tamamını görmemize engel olacaktır. Tarihlerinde sayısız kötü olaylar yaşamış, Asur ve Babil esaretinde olduğu gibi sürgünü tecrübe etmiş olan bir toplumun Roma ile güzel devam eden ilişkisine son vermesinde önemli sebepleri olması lazımdır. Mesih inancı/kurtarıcı fikri ve isyanda önemli rol alan Yahudi dini grupları bu çerçevede ele alınmıştır. Titus komutasındaki Roma askerlerinin Kudüs’e girmesiyle aslında düşen bir şehir değil, Süleyman Mabedi olarak da bilinen Kudüs’teki Yahudi tapınağı ve dolayısıyla Yahudilerin umutları olmuştur. Kuşkusuz Yahudiler açısından isyanın en büyük sonucu Kudüs’teki tapınaklarının yıkılmasıdır. Tapınağın yıkılmasıyla, tapınak merkezli kurallar ve geleneklerde de birtakım değişimlerin yaşanması kaçınılmaz hale gelecektir. Her ne kadar tapınak yıkılsa da geriye, günümüzde de var olan ve Ağlama Duvarı olarak da anılan Batı Duvarı kalmıştır.

Keywords

Abstract

The relationship between Rome and the Jewish community, which began with the Roman army under the rule of Pompeius took over Jerusalem in 63 B.C. remained positive as a result of the correct policies followed in the region. However, despite the protective policy of Rome, occasionally mismanagement of the governors of Rome that would cause a social movement, will take us to the rebellion that started at 66 A.C. In the arbitrary practices of the rulers in the region, effect of the civil war that took place in the empire at this time was great. Inferring the Roman rule as the only reason for the revolt will cut corners together with to be a side, and it will prevent us from seeing the whole picture. A society that has experienced countless bad events in its history and experienced exile as in Assyrian and Babylonian captivity must have important reasons to end its good relationship with Rome. The idea of Messiah belief / savior and Jewish religious groups that played an important role in the rebellion were discussed within this framework. The fact that the Roman soldiers under the command of Titus entered Jerusalem was not a falling city, but a Jewish temple in Jerusalem, also known as the Temple of Solomon, and therefore the Jews' hopes. Undoubtedly, the biggest result of the rebellion for the Jews is the demolition of their temples in Jerusalem. With the demolition of the temple, it will become inevitable to experience some changes in the temple-centered rules and traditions. Although the temple was destroyed, the Western Wall, which is still present and known as the Wailing Wall, remains.

Keywords